Umowa cash poolingu – konsekwencje bilansowe i podatkowe

Cash pooling jest popularnym instrumentem zarządzania płynnością finansową podmiotów działających w ramach grupy kapitałowej. Polega na pokrywaniu niedoborów finansowych jednej spółki z nadwyżek wypracowanych przez inną spółkę wchodzącą w skład jednej grupy.

Dzięki wzajemnemu bilansowaniu nadwyżek i niedoborów pieniężnych pomiędzy podmiotami powiązanymi cash pooling stanowi alternatywę dla finansowania zewnętrznego. Korzystanie z umowy cash poolingu wymaga prawidłowej ewidencji księgowej oraz niesie za sobą określone konsekwencje podatkowe.

Umowa cash poolingu jest zaliczana na gruncie prawa cywilnego do umów nienazwanych. Mechanizm wzajemnego rozliczania niedoborów i nadwyżek pieniężnych opiera się na przesyłaniu zasobów pieniężnych spółek na wspólne konto, którym zarządza pool leader. Zazwyczaj funkcję tę pełni bank lub podmiot wchodzący w skład grupy kapitałowej.

Rozdzielanie zasobów pieniężnych pomiędzy podmiotami powiązanymi może następować na dwa sposoby:

1) w formie rzeczywistej – dochodzi do fizycznego przesyłania środków pieniężnych między rachunkami spółek grupy kapitałowej;

2) w formie wirtualnej – nie dochodzi do rzeczywistego transferu środków pieniężnych, ale pool leader kontroluje rachunki uczestników i na podstawie ujemnych lub dodatnich sald nalicza oprocentowanie.

Księgi rachunkowe i sprawozdawczość

Saldo środków pieniężnych z tytułu rozliczeń pomiędzy jednostką a pool leaderem jest wykazywane na koncie „Pozostałe rozrachunki – cash pooling". Jeżeli na dzień bilansowy konto wykazuje saldo debetowe, to...